Kunstmatige intelligentie en de toekomst van SEO

Davide juli 14, 2016
37
shares

Google engineers werken aan een zoekalgoritme dat zo slim is dat ze het zelf niet begrijpen.

Ontdek hoe #Google aan een algoritme werkt dat zo slim is dat ze het zelf niet meer begrijpen. #SEO
Klik om te Tweeten

Er is een verhaal over Albert Einstein. Op de dag zat hij in de bus. Hij kocht een kaartje en de conducteur gaf hem het wisselgeld terug. Einstein telde het na. Eén keer, twee keer, drie keer …iedere keer kreeg hij een andere uitkomst, dus hij begon het voor de vierde keer te tellen. De conducteur stond met groeiende verbazing toe te kijken. ‘Wat mankeert u?’ vroeg hij tenslotte, ‘hebt u niet leren tellen?’. Einstein lachte verontschuldigend. ‘Ja,’ zei hij, ‘ik ben een beetje slecht in rekenen.’

 

Computers zijn goed in rekenen, maar ze zijn niet intelligent, laat staan geniaal. Met hoeveel ontzag we ook naar prestaties van computers kijken, wij mensen kunnen ons nog steeds superieur voelen. Want computers kunnen niet zelfstandig denken. Je moet ze met de paplepel voeren. Een chimpansee is nog slimmer.

 

Laten we nog even van dit gevoel genieten, want kunstmatige intelligentie komt eraan. Binnenkort zijn computers slimmer dan mensen. En de mogelijkheid dat de grote doorbraak uit de denktanks van Google komt, moet serieus worden overwogen.

 

In dit artikel staan we eerst stil bij de manieren waarop Google werkt aan de realisatie van deze droom.
Vervolgens gaan we in op de consequenties voor de mensheid en de meningen van een aantal experts.
En tenslotte speculeren we over de gevolgen voor het kleine stukje van het menselijk kunnen waarin we onszelf expert noemen 🙂

  1. Deep Learning
  2. Kunstmatige intelligentie: slim en wijs, of slim en levensgevaarlijk?
  3. SEO in het tijdperk van de wijze computer

Deep Learning

Even los van alle geweldige plannen die Google voor de mensheid heeft, laten de doelstellingen van het bedrijf zich als volgt formuleren:

  1. zoveel mogelijk winst maken uit advertentie-inkomsten
  2. door bezoekers op advertenties te laten klikken
  3. zoveel mogelijk bezoekers zien te krijgen
  4. door vragen beter te beantwoorden dan andere zoekmachines

Hoe begin je daaraan, drie miljard zoekvragen per dag perfect beantwoorden? Dat kun je maar het beste uitbesteden. Aan een machine die de capaciteit en snelheid van computers combineert met het genie van een Einstein. Een machine die de wereld ziet zoals mensen de wereld zien, maar bovendien het onmenselijke vermogen bezit om alles ter wereld te weten en binnen fracties van seconden uit zijn geheugen op te hoesten. Dit is van het begin af aan het streven van Google geweest. Echte kunstmatige intelligentie, veel slimmer dan wat er tot nu toe bestaat. Om een idee te krijgen hoe die intelligentie eruit zal zien, moeten we eerst definiëren wat intelligentie is.

 

Wat verstaan we onder intelligentie?

Van intelligentie bestaan veel definities. Voor ons doel is de volgende goed bruikbaar: het vermogen zelfstandig te leren en flexibel te reageren op nieuwe uitdagingen. Vertaald naar kunstmatige intelligentie betekent dit een computer die niet langer afhankelijk is van menselijke input, maar zelfstandig kan denken en handelen.

Enig idee hoe zo’n computer er van binnen uit zou zien? Naar een analogie hoeven we niet ver te zoeken, denk aan de menselijke hersenen. In de jaren ’80 van de vorige eeuw begonnen geleerden te experimenteren met ‘neural net’ systemen, die de manier waarop het menselijk brein nieuwe dingen leert. Een van de pioniers was Geoffrey Hinton, een onderzoeker die verbonden is aan de Universiteit van Toronto. Hij is ook aan Google verbonden. Net zoals al die kunstmatige intelligentie onderzoekers die het bedrijf het afgelopen decennium heeft ingelijfd.

Deep Mind

Een grote stap voorwaarts in de ontwikkeling van de wijze computer, zette Google in 2013 met de acquisitie van DeepMind, een Engels Artificial Intelligence ‘start up’, waar ook Facebook achterheen zat. Deep Mind was enkele jaren eerder opgericht door Demis Hassabis, een voormalig schaakwonderkind, die zijn sporen had verdiend in de games-industrie.

Tot het nieuws van de overname bekend werd, hadden weinigen ooit van Deep Mind gehoord. Het bedrijfje had zich, buiten de schijnwerpers, beziggehouden met een merkwaardig project, dat werd omschreven als: het passief trainen van een neural net om Atari computerspelletjes te spelen.

Het neural net systeem van Deep Mind werd miljoenen spelletjes lang aan zichzelf overgelaten. Het moest zelf de regels leren en uitzoeken hoe het kon winnen. Dat lijkt misschien geen nuttige klus voor een dure computer: Pong, Space Invader, Beam Rider en andere eenvoudige Atari classics spelen op het niveau van een talentvolle puber, maar het intrigerende is dat een aantal van de meest succesvolle strategieën van het systeem volkomen nieuw waren. Geen mens had er ooit aan gedacht om zo te spelen. Zoals Hassabis het formuleerde: Dit is een bijzonder potentieel van deep learning technologie. Wij bezielen het systeem met het vermogen om zelf van ervaring te leren, net zoals mensen dat doen, en dan komt het met dingen die wij misschien niet eens weten te programmeren. Het is opwindend om te zien hoe het een Atari game speelt met strategieën waar de programmeurs niets over wisten.’

Opwindend is het zeker, niet als eindresultaat, maar in potentie. Verderop zullen we zien welke onbekende vergezichten deep learning opent voor zoekmachines. Maar laten we eerst eens kijken of we wel zo blij moeten zijn met deze ontwikkelingen.

Kunstmatige intelligentie: slim en wijs of slim en levensgevaarlijk?

Stel je een intelligente machine voor. Een kunstmatig superbrein dat alles weet wat er te weten valt en elke seconde nieuwe dingen leert. Dingen die ons ver boven de pet gaan. Wat voor karakter zou zo’n machine hebben? Zou het een zorgzame moeder zijn die het beste met haar kinderen voor heeft? Een vriendelijke wijze met een filosofische kijk op het leven? Of een tiran die uit is op de absolute macht en niet gehinderd wordt door principes of empathie?

Science fiction dramatiek? Bangmakerij? Een machine heeft geen karakter en je kunt altijd de stekker uit het stopcontact trekken. Of …?

Een aantal kopstukken uit de wereld van wetenschap en informatietechnologie heeft al waarschuwende geluiden laten horen over de potentiële risico’s van kunstmatige intelligentie. Een paar uitspraken – en niet van de eerste de besten:

attlefield robot
Battlefield robot by Dick Thomas Johnson (licensed under CC BY 2.0)
 

Stephen Hawking:

Stephen Hawking
Stephen Hawking in Cambridge” by Doug Wheller (licensed under CC BY 2.0)

Tesla CEO Elon Musk:

Elon Musk
Elon Musk by Dan Taylor (licensed under CC BY 2.0)

Steve Wozniak, co-founder of Apple:

‘Ik ben het eens met de voorspellingen van mensen als Stephen Hawking en Elon Musk: de toekomst is angstaanjagend en slecht voor de mensheid. Als we deze machines bouwen om overal voor te zorgen, zullen ze [ …] zich uiteindelijk van de trage mensen ontdoen om de bedrijven efficiënter te runnen.’ Hij voegt eraan toe:

Onlangs heeft Steve Wozniak zijn eigen vragen beantwoord. Hij is niet langer bang voor de toekomst, liet hij weten, want de robots zullen mensen beschouwen als leuke huisdieren en goed voor ons zorgen.

 
Steve Wozniak
Steve Wozniak by Al Luckow

Bill Gates:

Global Economic Crisis: Role and Challenges of the G20: William H. Gates III
Bill Gates by World Economic Forum (licensed under CC BY 2.0)

Er zijn natuurljk ook mensen die enkel de voordelen van kunsmatige intelligentie zien.

De bekende spirituele meester Osho noemde het in de jaren ’80 van de vorige eeuw een zegen en beschouwde alwetende computers als een voorwaarde voor het ontstaan van de Nieuwe Mens. Mensen zijn altijd bang voor nieuwe dingen, zei Osho, maar wat is er om bang voor te zijn? Computers hebben geen godsdienst en doen niet aan politiek, ze voeren geen oorlog en discrimineren niet. En omdat ze al het denkwerk voor ons opknappen kunnen wij dansen, zingen en mediteren. Luiheid zal voor het eerst in de geschiedenis een spirituele kwaliteit worden.

De computer kan alle stompzinnigheid die de mens door de geschiedenis heen heeft laten zien veranderen. #SEO
Klik om te Tweeten

Luistert Google naar de waarschuwingen? Is er een bewustzijn van de risico’s en niet alleen een fascinatie met de mogelijkheden van een gigantisch kunstmatig brein dat alle informatie opzuigt, naar eigen inzicht ordent en beslissingen neemt die wij al lang niet meer kunnen volgen?

We weten dat Google zich bepaalde restricties oplegt. Als voorwaarde voor de overname van Deep Mind, hebben Hassabis en zijn partners als eis gesteld dat een externe Raad van Advies toezicht gaat houden op de voortgang van Googles kunstmatige intelligentie projecten en dat de technologie nooit en te nimmer zal worden verkocht aan het leger of spionagediensten.

De vrees dat kunstmatige intelligentie uit de hand kan lopen en de richtlijnen die dit moeten voorkomen, doen denken aan de beroemde 3 wetten van de robotica van Isaac Asimov.

En hiermee zijn we weer bij de science fiction beland. Het blijft allemaal speculatie. Dus wat let ons om ook eens speculeren over de impact van een alwetend, leergierig en hopelijk wijs kunstmatig brein op zoekmachines en SEO.

SEO in het tijdperk van de wijze computer

Even terug naar de uitspraak van Deep Mind oprichter Demis Hassabis. ‘Dit is een bijzonder potentieel van deep learning technologie. Wij bezielen het systeem met het vermogen om zelf van ervaring te leren, net zoals mensen dat doen, en dan komt het met dingen die wij misschien niet eens weten te programmeren.’”

Nu wordt het echt leuk. Als we deze gedachtegang doortrekken, krijgen we een zoekmachine die met resultaten komt die de knappe koppen van Google nooit uit de input hadden kunnen halen. En in een volgend stadium van zijn leerproces kunnen die knappe koppen helemaal inpakken, want dan zorgt de machine zelf voor zijn input.

 

Zie je het voor je?

Vraag aan Google: Hé, ik sta opeens bovenaan met mijn home page, hoe kan dat nou?
Antwoord: Geen flauw idee.
Vraag: hoe belangrijk zijn links in jullie algoritme?
Antwoord: Al sla je me dood …

De zonzijde is dat in deze toekomstvisie Google ons veel minder lastig zal vallen met updates. Want hoewel het brein zijn algoritme per seconde update, heeft niemand een idee wat er daarbinnen aan de hand is en zal het dus niet meevallen daar iets zinnigs over te vertellen.

Een ander gevolg waar me blij mee kunnen zijn is dat websites die de bezoeker tevreden stellen nog beter zullen scoren. Een ontwikkeling die nu natuurlijk al zichtbaar is, maar die met de komst van het brein zijn culminatie zal krijgen.

En de vraag: ‘Hoe krijg ik het deksel van deze jampot open?’ zal eindelijk naar tevredenheid worden beantwoord.

DIN, het ‘vreemde vragen’ project van Google

Mensen uit alle hoeken van de wereld vragen dagelijks 3 miljard dingen aan Google. Maar dat is maar een klein percentage van alle vragen waar ze mee rondlopen en die ze niet aan Google stellen. Dit zou weleens kunnen veranderen wanneer de kunstmatige intelligentie van de zoekmachine volwassen wordt.

Google heeft al een idee wat voor vragen er dan op hun af zullen komen. In 2011 startte het bedrijf een project met de naam Daily Information Needs, kortweg DIN. Het is bedoeld om uit te vinden welke dingen mensen zich gedurende de dag allemaal afvragen. De dingen die ze écht willen weten. Of Google het nou kan leveren of niet.

Het gaat als volgt: geheel volgens Googles principe om de crowd voor zich te laten werken, heeft het bedrijf een groot aantal mensen bereid gevonden om op afroep hun informatiebehoefte kenbaar te maken. Deze mensen krijgen 8 keer per dag op willekeurige tijdstippen de vraag: wat wil je op dit ogenblik weten? Aan het eind van de dag vullen ze een lijstje in met hun vragen en vermelden of ze hebben geprobeerd een antwoord te krijgen, wat ze hiervoor hebben gedaan en of ze succes hebben gehad.

Sommige vragen laten zich categoriseren en helpen Google prioriteiten te stellen. Veel vragen zijn van het ‘how to’ type en de uitkomsten worden door Google ondermeer gebruikt om how to videos op Youtube te ranken.

Maar er zitten ook een hoop vragen bij waar Google vooralsnog weinig mee kan. Vragen van het kaliber: ‘Wanneer wordt mijn man eindelijk eens volwassen?’ ‘Hoe kom ik vlug aan 200 dollar?’ ‘Hoe laat begint de vergadering?’

Een complicerende factor is bovendien de uiteenlopende intentie waarmee mensen uit verschillende culturen dezelfde vraag stellen. Als een Amerikaan vraagt: Waneer komt de trein? wil hij weten of er een vertraging is. Een Japanner is gewend dat de treinen stipt op tijd rijden, maar wil weten hoe laat hij van huis moet om zich door de drukte in het station te werken.

Wat kan een kunstmatig superbrein doen om dit soort vragen in de toekomst te beantwoorden? We weten het niet. Maar het zullen dingen zijn waar wij nog nooit aan hebben gedacht. Factoren die tot nu toe buiten beschouwing zijn gebleven, buitenaards vreemde correlaties, een onbegrijpelijk algoritme dat resulteert in het perfecte antwoord op de vraag: ‘Hoe krijg ik het deksel van deze jampot open?’

Een wijze zoekmachine zal zoekopdrachten beantwoorden met een diep begrip van wat de vragensteller werkelijk verlangt. Sterker nog, hij zal deze uiteindelijk beter kennen dan hij of zij zichzelf kent. En voor SEO geldt dat Consumer Experience straks misschien nog de enige factor is die we echt kunnen en moeten begrijpen.

Hij komt eraan, die wijze zoekmachine en het is goed om daar in gedachten al op te anticiperen. Maar ondertussen moeten we de ogen ook op de weg houden en SEO anno 2016 bedrijven. Minder speculatieve en direct toepasbare SEO adviezen vind je in het gratis ebook De Toekomst van SEO.